Review: Nike Zoom Fly

Breaking 2. Op 6 mei 2017 probeerden Eliud Kipchoge, Lelisa Desisa en Zersenay Tadese de mythische marathongrens van twee uur te doorbreken. Dit op een speciaal parcours in Monza (Italië), onder de beste condities, met de snelste lopers te wereld en ditto pace team, kledij met de nieuwste aërodynamische technieken én een nieuwe schoen: De Nike Zoom Vaporfly Elite. Kipchoge ging uiteindelijk na 2 uur en 25 seconden over de finish en haalde het daarmee net niet.

De Zoom Vaporfly Elite werd speciaal op maat van elke loper gemaakt en maakt gebruik van een nieuwe techniek waardoor je meer energie terug zou moeten krijgen. Dat ‘elite’ model is voor ons redelijk onbetaalbaar, maar Nike kwam wel met een iets normalere versie op de markt: de Zoom Vaporfly 4%. Aangezien deze vrijwel meteen overal uitverkocht was, schafte ik me een ander model uit de Breaking 2-reeks aan, de Zoom Fly.

Op het eerste zicht lijken de Vaporfly en de Zoom Fly hetzelfde, maar het zijn twee totaal verschillende schoenen. In de Vaporfly zit het nieuwe Nike ZoomX foam; superlicht, zacht en geeft je die 85% energy return. In die foam ligt een carbonplaatje, dat zorgt voor het ‘springplankeffect’. De Zoom Fly is uitgerust met Lunarlon: ook superlicht, zacht en elastisch. Ook hierin ligt een plaatje uit carbon in, zij het in combinatie met nylon. Wat prestaties betreft, is de Vaporfly 4% echt een race schoen. Kort gezegd kan je er zo’n 100 kilometer mee lopen en dan is hij aan vervanging toe. Voor een schoen van 250 euro best een dure zaak dus.

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat deze Zoom Fly al heel wat maanden in hun doos zaten te branden om gebruikt te worden. Om één of andere reden bleef ik maar wachten op dat perfecte moment en vorige week was het dan eindelijk zover. Intussen heb ik er zo’n 59 kilometer mee gelopen, dus tijd voor een kleine review.

Om niet meteen over the top te gaan, begon ik met een run van 10 kilometer. De eerste kilometers voelde ze nog een beetje onwennig aan. Ik ben de Asics Gel-Nimbus 19 gewend en die schoen is echt zo zacht dat je het gevoel hebt op wolkjes te lopen. Deze schoenen voelden initieel veel harder aan (zeker in vergelijking met de Gel-Nimbus), maar dat gevoel ebde weg bij elke kilometer. Naarmate de kilometers wegtikten, leek ik steeds meer energie te krijgen. Elke kilometer ging ik sneller lopen, terwijl ik er precies niet meer moeite voor moest doen. Meer nog: hoe harder ik liep, hoe meer energie ik leek terug te krijgen van de schoen.

Ik liep mijn 14k duurloop vanmiddag uiteindelijk met een pace van 5’28”. Zo vlot heb ik denk ik nog geen duurloop gelopen. En het bizarre was dat dat helemaal zo niet aanvoelde. Mijn hartslag zat goed, mijn ademhaling normaal en ik had geen last van zure benen —iets wat ik normaal wel veel sneller krijg bij dit tempo. Of dat nu volledig te wijten is aan de Zoom Fly weet ik natuurlijk niet zeker, maar toch. De Zoom Fly lijkt eindelijk een schoen die twee dingen combineert: een perfecte demping én vederlicht gewicht. Ik ben alvast in de wolken! ;-)

Wat is jouw favoriete loopschoen?

Liefs,
Nele xx

Leave a Reply

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden met een *